لیلی هاشمی علاقمند به عکاسی و به دنبال برپایی نمایشگاه نقاشی

Leyli-Hashemi-photographer-honaronline-net

لیلی هاشمی علاقمند به عکاسی و به دنبال برپایی نمایشگاه نقاشی

لیلی هاشمی عکاس جوان که به تازگی نمایشگاهی از آثارش روی دیوار رفته بود می‌گوید علاقمند به عکاسی اجتماعی است.

لیلی هاشمی، هنرمند جوان و دانشجوی رشته معماری در دانشکده هنر و معماری دانشگاه آزاد درباره نمایشگاه عکسش با عنوان «چشمی دیدی عکسی» که تا دهم بهمن ماه در خانه فرهنگ رایزن برپا بود به خبرنگار مهر گفت: ۱۶ تعداد تابلوی عکس که مناظر طبیعی، معماری و ساختمان‌ها را نمایش می‌دهند در قالب نمایشگاهی در خانه فرهنگ رایزن روی دیوار رفت.

وی با بیان اینکه این عکس‌ها ژانر خاصی ندارند و زاویه دید خودش است، افزود: این عکس‌ها تجربه‌ای از مجموعه سفرهایم و مناظری که دیده‌ام، است.

هاشمی همچنین در مورد عنوان نمایشگاه که «چشمی دیدی عکسی» است، گفت: معتقدم که انسان، چشم و زاویه دید خاصی دارد که در نهایت با آنها عکاسی می‌کند و اسم نمایشگاه برگرفته از ویژگی‌های یک عکاس است.

وی که نوه آیت الله هاشمی رفسنجانی است با بیان اینکه تقریباً ۳ سال است به هنر علاقمند شده است، عنوان کرد: به هنرهای نقاشی و موسیقی نیز علاقه دارم البته هنوز برای نقاشی‌هایم نمایشگاهی برپا نکرده‌ام. در خانواده نیز، دخترعمه و پسرعمه‌هایم نیز فعالیت‌های هنری دارند ولی تاکنون آثارشان را به نمایش نگذاشته‌اند.

هاشمی در پایان در پاسخ به اینکه آیا برنامه یا نمایشگاه جدیدی خواهد داشت، نیز بیان کرد: خیر فعلا برنامه خاصی ندارم، اما دوست دارم که عکس‌هایی با تِم اجتماعی (جامعه و پیرامون زندگی‌ام) را نیز تجربه کنم.

به گزارش مهر، محمدمهدی رحیمیان مدیر گروه عکاسی دانشکده خبر و عضو هیات مدیره انجمن عکاسان ایران نیز یادداشتی برای نمایشگاه «چشمی دیدی عکسی» نوشته است که به شرح زیر است:

این مطلب را هم ببینید
عکاسان فاجعه پلاسکو و پایان روایت «آب و آتش»  

چشمِ درون

در سفر به دور دست، تک عکس‌ها، یادداشت‌هایی بی‌پایان از لحظاتی ماندگار در نظاره‌ی جهان هستند. با بهره‌گیری از عوالم درونی و در همسویی با سرخوشیِ شهرهای شسته شده در باران، با خفتن خورشید و برآمدن شامگاه، عکاس با حضوری آگاهانه‌ توانسته است درخشندگی رنگ‌ها و فرم‌هایی را که اکنون تقارنی موزون یافته‌اند به فراچنگ خویش درآورد.

در این میان، بارزترین نشانه‌های هر شهر، پنجره‌های مشبک و درهای شیشه‌ای، یکسره با رنگ، گل یا سبزه‌ای خود را بر نگاه ما بسته‌اند و برای ورود به درون خانه‌ها و بناها هیچ روزنی به درون گشوده نیست و نگاهِ عکاس پیوسته در انتظار است و با پرسشی ابدی به روبرو دوخته شده. این تصاویر بیانگر حضور عکاس در جهان زیسته‌ی معماران است، جز آسمان در همه جا سازه‌های انسان‌ساخت حضوری پایدار و شاعرانه دارند. در این عکس‌ها انسان‌ها بدون آن که دیده شوند با برآمدن شهرها تا افق گسترده شده‌اند.

درختانِ بدون برگ، از دلِ سنگفرش‌ها به آسمان سر کشیده‌اند و در امتداد بنای طاق پیروزی در انتظار رژه‌ی خودروها همچنان استوار به صف ایستاده‌اند. دیروز این درختانِ آذین بسته با نور، در زیر آسمانی سرد و گرفته لیلی را بدرقه کرده‌اند.

در تباینی رنگین، آبِ حوض با روان شدن بر کاشی‌های لاجوردی و با در آغوش کشیدن برگ‌های زرد و خسته، آخرین وداع پاییزی را در گردش آرام خود بر تن برگ و در فضای باغ نجوا می‌کند اما در دیگر عکس، کسی نیست تا بر کاشی‌های دل‌شکسته و  لعاب‌دار گلستانِ ایران زمین زخم‌های روزگار را مرهم نهاده و التیام بخشد.

این مطلب را هم ببینید
عکاس ایرانی موفق به کسب جایزه جهانی «سینه بوک» شد

در دیگر سوی، در آن تصویر و در آن روز، کبوتری دور افتاده و تنها، نشسته بر شاخه‌ای پرپیچ و آهنین به چه چیز ‌می‌نگریست؟ به هیچ؟ نمی‌دانیم.

اما از معدود همراهان این سفر، در تصویری شاعرانه و تک رنگ، در زیر طاق درختانِ در هم پیچیده‌ای که دیگر راهی به آسمان ندارند، زمان دیگر بار به نظاره ایستاده و درختان، شاخ و برگ در هم فروبرده‌اند و فراتر از رنگ‌ها، در جهانی سرشار از نور و روشنایی، در واپسین تصویر این نمایشگاه، فرجامی از همسویی و محبّت را در زمین نوید می‌دهند.

این مطلب را به اشتراک بگذارید!

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

دسته بندی مقالات

دعوت به همکاری

مجله آرت پیکو (کتاب هنر و فناوری) از تمامی علاقه‌مندان و صاحبان قلم برای ارسال مطالب مفید و مرتبط دعوت به همکاری می‌نماید تا مقالات را با نام ایشان منتشر سازد. ما تمامی افراد جامعه به خصوص هنرمندان، دانشمندان، دانشجویان و دانش‌آموزان را صاحبان این رسانه می‌دانیم.